Titanic

Miriam Derks heeft het zwaar gehad vandaag op de boot. Mijn stressgehalte is ook op deze laatste reisdag behoorlijk op de proef gesteld. Vanochtend stopte de lift ermee terwijl ik met Milo onderweg was naar het bovendek want daar mogen hondjes plassen en poepen. We hingen vast tussen dek zes en zeven. Ik begon nog net niet te hyperventileren en moest me stoer houden voor Milo. Na een paar lange minuten stotterde de lift gelukkig verder naar boven.

En uitgerekend een uurtje later vond er op de boot ook een ontruimingsoefening plaats waarbij werd omgeroepen dat iedereen naar boven moest met lifejacket  aan om vervolgens hoppa de reddingsboot in te stappen.

Sergio kon me enigszins overtuigen dat het om een oefening ging, maar ik besloot toch even te gaan kijken omdat ik het niet vertrouwde. Wat denk je, branddeuren dicht, gang afgesloten. Ik waande me even op de Titanic. Zonder Jack weliswaar, maar wel met Sergio.🤪. Halleluja wat ben ik blij dat hij erbij is. Nog maar even niet nadenken over de terugreis alleen.

Het duurde uiteindelijk 2 uur voordat we dan toch echt van de boot afkonden, nadat deze was aangemeerd in Palermo. Als je ooit in Zuid Italië bent geweeSt, weet je precies wat ik bedoel met “Italiaanse chaos”. Trots op Milo, wat een kanjer. Die heeft dit allemaal als onwetend hondje doorstaan. 
En dat nog wel op zijn verjaardag. 

Maar nu hebben we dan eindelijk voet aan wal gezet en zitten we in een Agritursismo in  Castellammare del Golfo. Vlakbij Palermo. Met een prachtig uitzicht.

Morgen rijden we naar Agrigento waar we twee dagen zullen verblijven. 
We hebben zojuist heerlijk gegeten in het dorp. Dikke steak voor Sergio. Hij was er aan toe. 
En nu lekker slapen. Als die ezel buiten tenminste zijn mond houdt. IEAAAJ klinkt hier hetzelfde als in Nederland.