Home is where the heart is

Als vroeger de laatst dagen van onze vakanties in Sicilië aanbraken, 

had ik altijd een dubbel gevoel. Aan de ene kant wilde ik dolgraag blijven. De kinderen vermaakten zich altijd aan zee, ik las eindelijk weer iedere dag een boek en Nino, och die was gewoon weer even lekker thuis. We genoten van het mooie weer, het Italiaanse eten en de aanwezigheid van zijn ouders en familie. 

Aan de andere kant wilde ik ook altijd graag weer naar huis en verlangde ik naar het normale leven. 

De belangrijkste mensen in mijn leven die ik liefhad, waren bij me en daarom was mijn heimwee naar huis nooit zo erg.

Vanmiddag heb ik de eerste spullen bij elkaar gezocht en ingepakt. 

Ik verlang naar huis, ik verlang naar de mensen die ik liefheb. Hier is alleen nog Milo.

Ik had voor deze reis een doel voor ogen. Ik heb dit doel bijna gehaald. Alleen is de uitkomst verrassend anders dan ik van tevoren had bedacht. Voor mij is er geen toekomst weggelegd in Italië. Het idee van een B&B hier is definitief van de baan. Ik heb lang vastgehouden aan deze droom van Nino en mij. Wellicht was het een soort bewijsdrang. 

Maar mijn leven nu is helemaal anders.

Mijn toekomst blijft in Nederland.

Ik ga doen waar ik goed in ben en waar ik blij van word. 

Er bestaat duidelijk geen draaiboek voor het leven. 

1 Ding is wel zeker. Ik volg mijn hart. En mijn hart zegt dat het goed is.